امروز یه روز خیلی خوبه

صبح پیش مامان و بابا و داداشام بودم٬ صبحونه تو خونه خودمون با نون بربری کنجدی تازه!

 به موقع رسیدم دانش گاه٬

 استاد فیزیک خیلی سرحال بودکلاس خیلی بهم چسبید٬ ای کاش می دونست همین دوتا تیکه ای که

می ندازه و لبخندی که می زنه چه قدر تو روحیه ماها تاثیر داره٬

زنگ زبان خیلی روون طی شد و طولانی به نظر نرسید٬

حتا استاد صفرویکیه کامپیوتر هم امروز سرحال بود ٬ کامپیوترای کلاسا هم امروز با ما شوخی داشتن و

منم که موقع کشیدن پرده کلاس اونو از جا کندم خوشی همه هم کلاسی ها رو تکمیل کردم!

موقع برگشتن به خاب گاه ته اتوبوس خابیدم و ترافیکو ندیدم و بعد از این همه تو راه بودن اعصابم آرومه!

تو آینه نگاه می کنم ٬ جوش های صورت به سلامتی دارن زحمتو کم می کنن و از این بابت فوق العاده خرسندم!

خدا رو شکر می کنم که تمام امروز حس خوبی داشتم اومدم که این حس خوبو با همه تون تقسیم کنم.

اگه بدونید با چه وضعی دارم می نویسم با این صفحه کلید درب و داغون!
امشب از اون شباست! کدوم شبا؟ ازاون شبای معدودکه زهرا خانم تو خاب گاه تشریف دارن! میترسم ترم بعد بهم خاب گاه ندن!
گفتید چرا به روزنمی کنم ٬دیگه خودتون حساب کنید دانش گاه جلو مرقد امام باشه خاب گاه جردن ٬چه شود!تازه تو خاب گاه هم طبقه پنجم باشی٬ برای آپ کردن که هیچ جونتم در خطر باشه حاضر نمیشی اینهمه پله رو گز کنی بیای پایین که بعدشم مجبور شی بری بالا!
الانم امتحانای میان ترم داره شروع می شه ما تازه یادمون اومده که درسی هم هستو امتحانیو پروژه ای و....
این جوری نمی شه که٬ باید یه پست بلند بالا در مورد خاب گاه و دانش جویی و این جور چیزمیزا بنویسم.(دوباره دهاتی مهاتی شدم!)

القصه! اومدم یه مشورتی بکنم.
خیلیا مثلن اونایی که وسواسی هستن دوست دارن کاراشونو خودشون انجام بدن یعنی کار دیگران هیچ جور به دلشون نمی چسبه
می خام یه کارواش بزنم مخصوص این آدما!
الان با زندگی آپارتمان نشینی و کمبود جا و قوانین آپارتمان نشینی و... نمی شه که ماشینتو تو خونت بشوری
ما مکان و امکانات رو می دیم خودتون بیاید بشورید! چه طوره؟

فقط یه مشکلی هست٬ قبلش باید یه طرحی برای این کسب و کاربنویسم. مثلن باید یه برآورد از جامعه ی هدف داشته باشم ولی نمیدونم چه طوری!
اگه آمار مورد نظر مربوط به قشر خاصی مثلن یه محدوده سنی یا دارندگان یه شغل خاص یا ... بود راحت می شد به دست آورد اما از کجا بفهمم چه قدر آدم با این سطح وسواس تو این شهرهستن؟ یا این که غیر ازاین ها چه کسای دیگه ای هستن که دوست دارن ازاین خدمات استفاده کنن؟
یا این که تبلیغاتم به چه صورت باشه؟
اصلن باید بررسی کنم ببینم این نیاز تا چه  حد جدی هست و مشتریا چه قدر حاضرن بابتش خرج کنن؟

منتظر نظرات سازندتون هستم

راستی از همه کسایی که به این جاسر می زنن مخصوصن خانم مهندسا و پروفوسورای گل گلاب که دلم براهمشون تنگ شده متشکرم

یه چیز دیگه این که مدت هاست یه نفر از برزیل و یه نفر هم از ایالات متحده مرتب به این جا سر می زنن٬ خیلی دوست دارم بدونم کیَن؟