| تبليغات | X |
|
تَبارَكَ الَّذي جَعَلَ في السّماءِ بروجاً وجَعَلَ فيها سِراجاً و قمَراً مُنيراً
|
 |
 |
||||
|
سلام! اگر بدانید با چه فلاکتی کانکت شدم!!! فقط غم عشق بهم فشار اورد!!! (اولین نظر این پست مال خودمه!)
المپیاد!!! بلای خانمان سوز سومی ها! واقعا برای خودش مراسماتی داره! اگه بخاید بی تجربگی کنید پیشو می بازید! بنده چون یه بار ناکامی در مرحله دوم رو تجربه کردم وامسال به عنوان دومین بار به استقبال این پدیده با شکوه می رم... اه! بی خیال مقدمه! شعرها رو که در ایام امتحانات سروده شدند بخونید: نکات مهم: شعر ها تراوشات اذهان مفلکین الشعرا زهرا و طاهره می باشند! شخصیت ها: زهرا(خودم) طاهره و زینب(دو نفر دیگر که هم تجربه اند با من!) و دکتر که یکی از مدرسین باشگاه دانش پژوهان می باشد و آقای صولتیان که مدیر روابط عمومی و ظاهرا در دوره تابستانی ناظم اند! و امیر خانی که معرف حضور هست! نکته ی بعدی ویژگی خیال پردازی و توّهم شدید و قوی المپیادی هاست که مضمون اصلی اشعار است! المپیاد را چندیدن مرحله است: اول انکه مرحله دوم را بداد ی و در انتظار نتایجی: انتظار خشک آمد توهّم گاه من ٬ در جوار نمره های مستمر گرچه می گویند : « می گریند در تمام مراکز سمپاد ٬ این المپیادی ها از دست نهایی ها!» قاصد روزان دوره ٫ صولتیان ٫ کی می آید جواب ها؟! بر بساطی که بساطی نیست در میان امتحانات نهایی که هیچ لذتی در ان نیست و فشار انتظار من به آمدن نتایج از حد فزون می شود ـــ چون دل یاران در هجران یاران ـــ قاصد روزان دوره ٫ صولتیان ٫ کی می آیند نتایج؟! ¤ ¤ ¤ پس روز اعلام نتایج فرا رسد و این است وصف حالا تو ای المپیادی: روز مبادا! وقتی قبول نمی شوی ٬ نه درس های مدرسه چونان که بایدند ٫ نه باید ها! ومثل همیشه حرف آخرم ٫ و حرف آخرم را با بغض می خورم. ماهی است لبخند های سخره گرایانه ی دیگران را در دل خود ذخیره می کنم ٬ باشد برای روز مبادا! امّا در صفحه های تقویم ٫ روزی به نام روز مبادا نیست! آن روز هرچه باشد ٫ روزی شبیه دیروز ٫ روزی شبیه فردا ٫ روزی درست مثل همین روزهای ماست. اما کسی چه می داند ٫ شاید امروز روز مبادا باشد وقتی که قبول نمی شوی ٫ هر روز روز مباداست! ¤ ¤ ¤ زان پس شما را تا چند روز فرصتی است برای اعتراض: رزم زهرا و طاهره و زینب و دکتر! چو شد روز زهرا پوشید رخت ٬ بپوشید بر سر چادر بلند کوله ای بر دو کتفش ببست ٬ بر آن متروی پیل پیکر نشست بیامد چنان تا لب باشگاه ٬ همه دل پر از باد ولب پر زحرف گذشت از در صولت بالا گرفت ٬ همی ماند از کار گیتی شگفت خروشید کای دکتر مملکت ٬ هماوردت آمد بدو بحر رزم چو بشنید دکتر این سخن ٬ از آن شیر پرخاش جوی کهن بخندید و گفت : اینک آراستم ٬ همان گه که از خاب برخاستم نشست و بگفتا که تو کیستی؟ ٬ زچه داد می زدی و می گریستی؟ بگفتا که من زها ام طاهره زینبم! ٬ بگفتا به من چه! بگو کار دارم! بگفتا چند است نمره ی خام من؟٬ بگفتا که گفتن ندانم نتوانم نتوانم!(این تیکه ترجیع بنده آهنگش فرق داره) نهاد زهرا کیف را بر زمین ٬ زخاک زمین اندرآمد به میز به سان پلنگی که از روی خشم ٬ بغرید و درید شکار و برفت دکتر بپرسید و گفتا که نمرت هست ۲۰۰ ٬ دگر جا نداریم پر شد لیست! بگفتا که من نمره ام ۱۰۰ بود ٬ ز ۵ و ز ۶ پس نه ۲۰۰ بود! بگفتا توهّم نبود بر جوان (ب را با سکون بخوانید) ٬ نه عیبی و نقصی نه ننگی نه عار! بگفتا بیار کاغذ امتحان ٬ بگفتا که ندانم نتوانم نتوانم بگفتا بگو نمره ی هر سوال ٬ بگفتا ۱۰ و ۴۰ و بیست و چار چو شیران جنگی برآشوفتند ٬ پر از خشم اندام ها کوفتند همی زور زد ان بران ان بر این ٬ بجنبید این دو از پشت میز شگفتا که ناگه دری باز شد ٬ به ناگه زدستی این سه پرتاپ شد!!! برون امد دستی و بربرد تو ٬ دوباره شروع گشت رزم این جنگ جو شگفتا که ناگه دری باز شد ٬ به ناگه به سه دست دکتر پرتاپ شد! برون آمد دستی و بر برد تو ٬ سه باره شروع گشت رزم این جنگ جو چارباره اپن شد دُر و آمد برون ٬ زهرا با لباس پاره پاره و گفت: من و طاهره و زینب قبول شدیم!!! تماشاچیان فریاد کشیدند: تو افتخار مایی ٬ تو افتخار مایی !!! ¤ ¤ ¤ سپس خانم عرب سلمانی (از همکاران دکتر ما!) در برگه ها تجدید نظر کرده و نام رزم جویان از لیست خط می خورد! حال قبول نشدن همان و نیش و کنایه ها همان! و رسالت تو ٬ ای المپیادی٬ در این مرحله این است که در سخنانس غرّا این پدید را علت یابی و آسیب یابی و بهانه تراشی کنی! و برای ناکامی در المپیاد چه بهانه بهتر از نشت نشا؟؟؟! دید امیر خان یک زهرایی به راه + کاو همی گفت :« ای نجوم و ای اُ لَمپ تو کجایی تا شوم من فاتحت؟ + مسأله ها حل کنم در ساحتت؟ توماس ِ یک٬ توماس ِ دو٬ توماس ِ سه + إسمارت و زیلیک و اسمیت بخونم! از برای تو چه جیم ها می زنم! + قید نمره هام یکی یک می زنم! ای فدای تو شود انضباطم ! + ای برای تو همه رویای من من فدای تو بگردم این چنین + من به دور تو بگردم آن چنین!» زین نمط لاوانه می گفت آن جوان! + گفت رضا : « با کِی استَت ای فلان؟» گفت:« او که ما را وارهاند + از نهایی و کنکور و بلا! او که ما آینده سازان می کند + از پس آن افتخاران می کند ! » گفت امیر خان :« های ! خیره سر شدی؟ + علم غربی توی کلّه می کنی؟! این چه ژاژ است و چه کفراست و فشار؟ + پنبه ای اندر دهان خود فشار! توماس٬ اسمارت اجنبی را لایق است + ایرانی را علم بومی واجب است! گوسپندان را یه مغز ٬ چار پاچه است! + لیک علم ژنتیک کردست این مرتفع!!!(آرایه ی بی وزنی مفرط!!!) گر که دانش جوی سال سومی اندر شریف + اپلیکیشن فرم نگیرد دستِ خویش تو بدان یا پخمه است و یا فقیر + یا مَشَنگ و یا پَشَنگ و یا صغیر! مجلس شورا همی شیر پاکتی ست! + کاو همی بی ریختو جِزقِل فسقلیست! آرشیتکت ها بی سواد و امّل اند! + اختر شناسا بی صفا و مونگل اند! آفتابه می سازی که چه؟! + کاو مقاوم از برای ماکرو ویو! از چه رو از بهر کرسی ِ کالج + خروس جنگی می کنی با شور و حرص؟ بُستن و ماساچوسِت تو رفته ای؟ + کمبریج ٬ام آی تی ٬هاروارد دیده ای؟ شهر کافه های پر رونق بوَد + شهر روشن فکر إمریکا بوَد این اُلَمپی که می بینی هیچ نیست! + وز پس ِ آن افتخاری نیز نیست! خیز و رو سو علم بومی ای جوان ! + تا نکردی بیش از این ٬ کشور خراب! همه نوع آداب و ترتیبی بجوی! + هر چه می خاهد دل تنگت نگو! گفت : « امیر خانی دهانم دوختی! + وز پشیمانی تو جانم سوختی » کتاب ها را پرت کرد و برفت + کلّه اش از مسئله ها گشت لَخت ! ¤ ¤ ¤ المپیاد و پس لرزه ها می گذرند و حال تو پشت میزت نشستی و از بهر کنکور تست می زنی: توهّم و صفا! ای توهّم ِ من ببین به کجا می فرستمت! () نزدیک دانش گاه صنعتی شریف می فرستمت! ای که عالم خبردار از تو همه () کسی را خبر مکن که کجا می فرستمت! تو یک تجسّم زیبایی از آن جای با کلاس () هم سوی جای با کلاس می فرستمت! رتبه ی آزمون جامع ِ سنجش دروغ زن است و تو راست گوی ! آن جا به رغم ِ رتبه ی آزمون جامع ِ سنجش می فرستمت ! کنکور نزدیک است و رقابتیست () وَرنه بدین شتاب چرا می فرستمت؟! این درد ها که بر دل المپیادی آمدَست () یک یک نِگَر که بهر ِ دوا می فرستمت!
راستی ادامه مطلب پست قبلی تا آخر امتحانا به روز می شه!
بعدا نوشت: سلام. به قول کتاب زبان فارسيمون هر جا که ديگه از حرفاي معمولي کاري بر نمياد به طنز رو مياريم! که ظاهرا از نظر شما طنز هم نيست!!! باشد! ولي شعرها و مسائل فني را بي خيال شويد که مطمئنم اگر دبيران زبان و ادبيات فارسي ام (از ابتدا تا کنون) هر کدام اين ها را ببينند متحيّر شده سجده شکر به جا مي آورند! ولي اصل موضوع جدّيست! فکر مي کنيد امتحانات بهمان فشار آورده؟ يک سال است که ما اين طوري شده ايم! جاهاي ديگر را نمي دانم ولي در مدرسه ما اگر بخواهي در المپياد شرکت کني بايد بجنگي ! باهمه! نه کادر اداري و نه اموزشي مدرسه ما با مقوله المپياد موافق نيستند! ما اگر چار جلسه کلاس المپيا داشته باشيم هميشه تا برآيد ماه و خورشيد منت بالا سرمون هست! حالا کافيست که قبول نشوي!!! نيش و کنايه و.... شما نمي توانيد اين را درک کنيد! حتي کساني که کار تو هيچ ربطي به آنان ندارد اين وسط براي خودشان رئيس مي شوند تو را محاکمه مي کنند! فکر مي کنيد اهميّت اين مسئله کم تر از پست قبل است ؟ خير ? لااقل براي من که نيست! باور کنيد احساس بيهودگي کردن کم تر از آن نيست! دوست دارم کاري که مي کنم به انتخاب خودم باشد که در اين صورت هدفي خاهد داشت٬ المپياد کمي اين را برآورده مي کند ولي درس هاي مدرسه چي؟ احساس پوچي مي کنم وقتي بايد حفظ کنم که فلان شاعر روان و زيبا مي نويسد فلان شاعر روان و دل نشين و فلان شاعر زيباو صميمي و.... هيچ کدامشان هم يادم نيست! آخر به چه درد دنيا و اخرتم مي خورد که بدانم پلّه کان مشتق است يا ساده؟؟؟؟ در هر حال اگر با خاندن اين خزعبلات وقتتان را تلف کردم مرا ببخشيد! ان شاءالله چند روز ديگر به مدينه بعد مکه مي روم! حلالم کنيد! اگر حرفي زدم که کسي ناراحت شده حتما بگوييد! اين بار نظر خصوصي هم اشکالي ندارد! فقط امیدوارم این عربستانی ها بدانند سیلوروُمَن یعنی چی! بفهمند روشن یعنی چی! اگر قبل از من بروید به نفعتان است! پایم به آسمان عربستان نرسیده به عنوان تروریست می گیرندم وبعد روابط دیپلماتیک دو کشور به هم می ریزدو.... ياعلي.
بعد از بعدا نوشت: ام ۱۱۲ و ام ۱۱۴ و عطي و زكيه قبول شدن! تبرييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييك! منم قراره مترجم ام۱۱۲و ام۱۱۴ در المپياد جهاني ۲۰۰۹ كه تو همين فردو يا كهك خودمون بر گزار مي شه باشم!
+
نوشته شده در پنجشنبه 23 خرداد1387ساعت 22:18 توسط زهرا قیومی
|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
||||
|
سلام.
امروز امتحان فیزیک داشتیم! گیر نمره نیستم! تو این مسائل بیخیالم! ولی فیزیک دوساعت سر جلسه اونم با اون وضعیت اسف بار نشستن و بد اخلاقی مسئول جلسه وگرمی هوا ٬همگی مزید بر علت شدند! فکر می کردم امروز جام بهتر باشه ! ولی مگه این گاورمنتا اِ ببخشید مسئول امتحانا می فهمن خمسه خمسه یعنی چی؟!!! تو اون شرایط تنها چیزی که می تونست حالمو سرجاش بیاره دیدن مامانم( حوزه امتحانیمون دبیرستان زینب کبرا(س)ست تو بلوار امین. تا دانش گاه باقرالعلوم پیاده رفتم... مامان تو اتاقش نبود رفتم آموزش ! گفتم مامانم کجاست؟ مسئول کلاس داری که خنده اش آدم رو سرحال میاورد گفت : مامانت صبحا مال اینجاست! تازه مامان هم نیست این جا اسمش هست خانم ــــــــــ! الانم سر کلاسه ٬ تا ساعت ۱۲! با این حرف خیلی ناراحت شدم! خیلی اگه حرم خانوم نبود چی کار می کردم؟! خب ناراحت شدید؟ ولی این ماجرا باعث شد که امروز نظرمو نسبت به کار کردن خانوم ها بگم! چند وقت پیش که تو مدرسه با دوستام در این مورد صحبت می کردیم دیدم تقریبا تمام بچه هایی که ماماناشون شاغل هستن با کار کردن زن بیرون از خونه مخالفن! این البته اصلا به این معنا نیست که این خانوما چیزی از مادری یا همسری کم می ذارن! حتی اگه مقایسه هم بکنیم گاهی وقتا این خانوما بیش تر از خانمایی که تو خونه هستن به وظیفه اصلی شون می پردازن! ببینید گفتم خانومایی که تو خونه هستن! چون هر خانومی که شاغل نیست الزاما خونه دار هم نیست! خونه داری یا همون مدریت داخلیِ اجتماع زیبا و دوست داشتنی و مهم خانواده ٬ صرفا تو خونه نشستن نیست! اصلا از یه منظر دیگه هم که بخایم نگاه کنیم مادرا برای این که بهتر بتونن بچه ها برای حضور در جامعه تربیت کنن لازمه که خودشونم تو اجتماع حضور داشته باشن! ولی مشکلش اینه که خیلی بهشون فشار میاد واین اصلا با ظرافت و لطافت زن سازگار نیست! اگه شما هم مادرتون یا همسرتون شاغل باشه حتما این رو درک کردید! با تمام این حرفا کار کردن خانوما رو نفی نمی کنم ! چون این جا یه مسئله دیگه هم وجود داره ! نیاز! اونم نه نیاز الکی ! نیاز واقعی! خب بعضی کارها مربوط به خود ماست!و خودمون باید از عُهدش بر بیایم! یه نمونه خیلی نزدیک: پزشکی! واضح و روشن و آشکار و مبرهن است که نیاز به پزشک زن خیلی جدیه! متاسفانه با این که این روزا زمینه برای حضور خانوم ها فراهم شده به جای این که برن سراغ برطرف کردن نیاز های اصلی صرفا استقلال اقتصادی رو در نظر می گیرن و... واین میشه که تمام دکترا مرد هستن منشی هاشون زن!!! یا اصلا تدریس! نمی دونم چرا تو دبیرستانا مد شده درسای تخصصی رو بدن به آقایون!تجربه شخصی من نشون داده که خانوما تو تدریس درسای تخصصی موفق تر از آقایون هستند! چون که ماسمالیزیشن نمی کنن! معلمای مرد نه تنها ممکنه حضورشون از نظر شرعی مشکل داشته باشه حتی باعث سرخوردگی دخترایی به سن من و تو حالا و هوای من میشن! علی الخصوص که طرف مثل بعضیا همش منت هم سرت بذاره!!! پس تو پاری از موارد وجود یه متخصص زن ضروریه ولی می خام بدونم آیا وجود مهندس صنایع یا مکانیک یا برق زن لازمه؟ معلومه که نه! منم در راستای نظریات مذکور (یاد دوران راهنماییم افتادم ! یه معلم شیمی داشتیم به من می گفت نظریه پرداز!!!
پی نوشت: قصد داشتم به مناسبت امتحان زبان فارسی آپ کنم! به نظرم قشنگ می شد! خب این جوری شد دیگه! یک درخاست: از آقایون محترم خواهش می کنم لطفا نظر خصوصی ندن! یه نقد خوب بیوتن اینم خیلی جالبه ببینید مباحث مربوط به هر امتحان رو هم در ادامه مطلب می نویسم ! ادامه مطلب
+
نوشته شده در شنبه 4 خرداد1387ساعت 14:51 توسط زهرا قیومی
|
|
|||||
|
|||||
بعد از امتحان که فهمیدم نمودارو اشتباه کشیدم خیلی پکر شدم! 
) بود! از دیدن مامانم (
